"สัมฤทธิผลของงานเขียน ย่อมมีรากฐานมาจากศักยภาพของชีวิต"-กนกพงษ์ สงสมพันธุ์>>เมื่อหลายปีก่อนเคยประทับใจในหนังสือการ์ตูนเล่มหนึ่งของอาดาจิ มิซึรุ ที่ชื่อ ROUGH>>ไม่ใช่เพราะเนื้อหาที่ซาบซึ้งจนลืมไม่ลง แต่เป็นด้วยคำอธิบายความถึงชื่อเรื่อง ที่พี่ท่านสามารถเปรียบเปรยกับชีวิตได้อย่างถึงแก่น>>ชีวิตคนก็เหมือนกับการเขียนเส้นร่างแต่ละเส้นที่เราขีดทับลากซ้ำไปมา เหมือนเวลาเราวาดภาพสักภาพ เขียนงานสักชิ้น หรือถอดรื้อชิ้นส่วน เพื่อประกอบขึ้นเป็นสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ>>ซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันแล้ววันเล่า จนเส้นร่างถูกย้ำรอยชัด ให้เราขีดลากเป็นเส้นสายอันงดงาม>>ใช่หรือไม่ว่า ชีวิตที่มีศักยภาพ ย่อมต้องก่อกำเนิดขึ้นบนเส้นทางอันหยาบและขรุขระนั้น เฉกเช่นเดียวกัน |